ایران 19
طراحی سایت و قالب وردپرسطراحی سایت و قالب وردپرسطراحی سایت و قالب وردپرس
  • کد خبر : 23965
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۵ خرداد, ۱۳۹۶ - ۱۶:۲۰
  •   

    شبکه‌خبروحمله‌تروریست‌ها

    شبکه‌خبروحمله‌تروریست‌ها

     

    محمد حسین شیریان: بیش از چهارصد و ده سال از انتشار»ریلیشن« نخستین روزنامه چاپی جهان با اخباری مورد توجه و ماندگار در استراسبورگ فرانسه می‌گذرد. از آن روزگار تعهد نشریات چاپی و سازمان های خبری بر اصل اطلاع‌رسانی عمومی و آگاهی‌بخشی برای نظارت بر سازمان‌ها و نهادهای حکومتی؛ فراز و فرودهای سخت طاقت‌فرسایی را پشت سر گذاشته است. مهمترین پیام رسانه‌ها این بود که نمی‌توان چیزی را از مردم پنهان کرد. آنها تشنه‌ی دیدن و شنیدن اخبار و حوادث پیرامونشان هستند. سکوت و تقصیر فاجعه‌بار صداوسیما در هنگامه حمله تروریست‌ها به مرکز قانون‌گذاری و حرم امام (ره) با آب هیچ اقیانوسی پاک نمی‌شود و هیچ توجیهی برای عدم پخش آن رخداد خونین وجود ندارد. سیمای ملی رسانه‌ای که این سال‌ها دیگر در ذهن بسیاری از مردم خانه‌نشین و یک سازمان کم‌توجه، بیشتر به نظر نمی‌رسد. این رسانه به بی‌اعتمادی جامعه و شیوع شایعه کمک شایانی کرده است. شایعه زمانی به‌وقوع می‌پیوندد که ابهام وجود دارد و اخبار موثق در کما به‌سر می‌برد. توجیه آرام نشان‌دادن اوضاع، دیگر آنقدر نخ‌نماشده که دانشگاه‌های جهان دیگر چنین سیاستی‌ را تدریس نمی‌کنند. وقتی به دو مرکز مهم در تهران حمله شد، شبکه خبر در حال پخش برنامه زنده »بررسی شهریه مهد کودک‌ها و کارورزی« بود درست همان زمان مردم عکس و اطلاعات مهمی را از واقعه و تروریست‌ها در شبکه‌های اجتماعی و خبرگزاری‌های جهان به‌طور مستقیم مشاهده می‌کردند، و هنوز شبکه خبر با زیرنویسی نامفهوم و نشان‌دادن تصویری از جلسه مجلس در گوشه پایین صفحه به کارش ادامه می‌داد و هنوز و همچنان از انتشار رخدادها عقب بود. وقتی پیشرفت تکنولوژی پخش زنده به خبرگزاری‌های تصویری جهان وارد شد آنها دریافتند مردم، تشنه اخبار زنده‌اند و برای اقناع مخاطبین‌ خود سر از پا نمی‌شناختند. انقلاب اسلامی ایران ۱۰ روز پیش از پیروزی درست با همین ساز و کار پخش زنده، ورود هواپیمای انقلاب، حامل امام راحل کار خود را از فرودگاه مهرآباد تهران به پیش برد و تنها هنگام حمله نیروهای امنیتی ساواک به استودیوی پخش تلویزیون، مانع از پخش تصاویر زنده مهرآباد شدند. بسیاری از شدت خشم این قطع تصویر، تلویزیون‌هایشان را شکستند و انبوه دیگری از مردم شهرستان‌ها که به فرودگاه تهران دسترسی نداشتند تا شب همان روز منتظر شنیدن اخبار از رادیوهای خارجی ماندند و نیز روزنامه‌ها که معمولا دو روز دیرتر به شهرهای کشور می‌رسید. اوضاع ارتباط رسانه‌ها با مردم این‌گونه نماند. درست چند سال بعد در ۹ خرداد۱۳۶۰درست یک ماه پیش از شهادت شهید آیت‌الله دکتر بهشتی، او به نمایندگی از حزب جمهوری، حبیب‌الله پیمان از جنبش مسلمانان مبارز، در برابر مهدی فتاح‌پور از سازمان چریک‌های فدایی خلق (اکثریت) و نورالدین کیانوری از حزب توده ایران در بخش سیاسی و در بخش مناظره‌های ایدئولوژیک، آیت‌الله مصباح یزدی و دکتر عبدالکریم سروش روبروی احسان طبری ایدئولوگ و عضو کمیته مرکزی حزب توده، فرخ نگهدار رهبر سازمان چریک‌های فدایی خلق (اکثریت) در سیمای جمهوری اسلامی نشستند، مواضع خود را بیان و از اعتقادات خود دفاع کردند. مردم به‌خاطر دارند احسان طبری در برابر استنادهای فلسفی آیت‌الله مصباح و دکتر عبدالکریم سروش موفق به‌نظر نیامد و روح حاکم بر مناظره ماندگار شد، نظام تصمیم گرفته بود در یک رویارویی فلسفی، سیاسی کم‌نظیر که از صدر مشروطیت حدود یکصدسال پیش از خود تا زمان این رویداد، هیچ سابقه‌ای نداشت، قدرت اندیشه اسلام و مدافعان خود را بر منتقدان و مخالفانش تحمیل کند. به هیچ‌جا نیز آسیبی نرسید. این پر رنگ‌ترین فعالیت فکری چند صدایی سازمان صدا و سیما بود که تاکنون نیز هرگز دیگر تکرار نشده است. مردم بودجه صدا و سیما را که از مالیات آنها و بودجه‌ای که از بیت‌المال مسلمین هزینه می‌شود فقط برای پخش آگهی شامپوی خارجی و پفک و تنقلات بی‌خاصیت نمی‌خواهند. شبکه »العالم« که چاقوخوردن یک فرانسوی را مستقیما زیر پوشش خبری خود دارد چگونه در هنگامه ترور شهروندان ایرانی در دو مرکز مهم کشور به سکوت خبری گذرانده است؟ خبرگزاری‌های خارجی دوستان و همراهان خوبی برای ارسال اخبار کشور ما نیستند! آنها اخبار را در لقمه‌های خبری با ساز و کار، منافع و تاثیر غیر ملموس سازمان خود به مردم ارایه می‌کنند. این قصه پرغصه همچنان ادامه خواهد داشت؟

    منبع:نقدحال

    برچسب ها :

    نظرات